Z Cyklu:
WARTO ADOPTOWAĆ STARSZE PSY!!!
<3
Czas upływa nieubłaganie, nie oszczędzając ani ludzi ani zwierząt..
Szczególnie dotkliwie dotyczy to zwierząt bezdomnych zamkniętych w
schroniskowych boksach, uzależnionych całkowicie od człowieka.
:-( To my możemy im pomóc pokazując je światu, przedstawiając ich historie życia , upodobania , zachowania.
Każdy rok zmniejsza ich szansę na domy , tylko niektóre mogą liczyć na to, , że szczęście się do nich uśmiechnie.
:) , tylk
o nieliczni stają się wybrańcami losu i są przygarniani przez ludzi o dobrych sercach.<3.
Marzeniem wolontariuszy, ludzi pomagających zwierzętom jest znaleźć
kochających właścicieli dla zwierzęcych seniorów. One tych domów
potrzebują najbardziej , domów wyjątkowych gdyż na ogol potencjalni
opiekunowie boją się, że takie zwierzę szybko odejdzie, czy choroba
pupila nadweręży ubogi portfel opiekuna.
Niekoniecznie tak musi być, chorują i odchodzą również zwierzęta bardzo młode.
Chcielibyśmy zarażać Was ideą adopcji właśnie starszych psiaków, im
niewiele potrzeba do szczęścia – pełna miska, ciepły kąt, opiekuńczy
właściciel, bezpieczeństwo, przestrzeń ruchowa., przy tym są
niesamowicie wdzięczni za każdy gest , okruch ludzkiej dobroci. <3 Ludzka miłość nadaje sens ich życiu., pragną nie tylko być kochane, <3 one także chcą kochać człowieka. <3
Powinniśmy wiedzieć, że dojrzale psiaki mają już ukształtowany
charakter, są przewidywalne, wiemy jak się zachowują w stadzie, jaki
mają stosunek do dzieci, jakie mają przywary, czego nie możemy być pewni
adoptując szczeniaka a nie mając żadnej wiedzy ani umiejętności do
ułożenia czy wychowania psiaka.
Starsze zwierzę to wymarzony towarzysz dla rodzin, które mają
usamodzielnione dzieci , czy samotnej osoby. Przyjemnie jest mieć
zwierzaka w domu, nie czuć pustki osamotnienia, mieć obowiązki i
motywację do spędzania czasu na spacerach ze swym pupilem.
Starsze
zwierzę nie wymaga tyle opieki co szczeniak, nie szaleje, nie skacze,
nie ucieka, one takie zachowania mają już za sobą..
Dlatego
prosimy:: dajmy szansę tym, których los nie pozwolił być zauważonymi
wcześniej , tym , które nie pchały się do krat widząc człowieka, tym ,
które ulokowane były gdzieś w głębi schroniska, zdominowane przez
silniejszych osobników i siedzących w budzie.
Taka postawa z naszej ludzkiej strony sprawi, <3
że ubędzie zwierząt, które odchodzą w samotności w schroniskowych
kątach a przybędzie zwierząt, które w swych ostatnich latach życia mogą
poznać to upragnione uczucie – <3 być blisko człowieka, być akceptowanym i kochanym.
