Suwak mongolski, myszoskoczek mongolski,gerbil mongolski (Meriones unguiculatus, greko-łaciński "wojownik ze szponami") – gatunek gryzonia z podrodziny myszoskoczków w rodzinie myszowatych (Muridae), pochodzący z północno-wschodnich Chin oraz stepów Mongolii.
Dorosły osobnik ma ok. 20 cm długości (z czego połowę stanowi ogon). Ciężar tego gryzonia wynosi niewiele ponad 100 g. Myszoskoczki mongolskie mają krótkie przednie kończyny i wydłużone tylne łapy, dzięki którym mogą poruszać się zarówno skokami, jak i biegiem. Suwaki mongolskie podobnie jak chomiki żyją w norach, z dala od wody. Ich pożywieniem są rośliny i nasiona, które znajdą w swoim najbliższym otoczeniu. Suwak mongolski jest najbardziej pospolitym z gryzoni stepowych, unika pustyń i lasów. W warunkach naturalnych jest głównym pokarmem drapieżników, jak też przenośnikiem infekcji.
Obecnie suwak mongolski jest najbardziej rozpowszechnionym w hodowli gatunkiem z podrodziny myszoskoczków (Gerbillinae).
Charakterystyka
Tylne kończyny większości myszoskoczków są znacznie dłuższe od przednich, dlatego zwierzęta te poruszają się skokami. Długie kończyny tylne umożliwiają myszoskoczkom trzymanie ciała z dala od gorącego podłoża. Podeszwy stóp pokryte są pęczkami gęstych włosów. Myszoskoczki te mają charakterystyczny pędzelek na końcu ogona i długie uszy. Ich jedyną bronią są zęby. Wielkość 10-15 cm, nie licząc długiego ogona. Żyją przeważnie 3-5 lat. Rzadziej dożywają 6 lat.
Tryb życia
W środowisku naturalnym żyją w stadzie (10-20 osobników), gdzieniegdzie tworzą niewielkie kolonie. Niektóre prowadzą nocny tryb życia, co jest również przystosowaniem do życia w warunkach pustynnych. Kopią nory, proste lub skomplikowane, o długości dochodzącej do 5 metrów. Niektóre gatunki są także hodowane jako zwierzęta domowe. Przy doborze pomieszczenia musimy wziąć pod uwagę cechy charakteru naszych podopiecznych – ciekawość, ogromną ruchliwość i zręczność, ostre siekacze oraz czepne i silne pazury. Wybrany pojemnik musi więc pozwalać z jednej strony na uprawianie "ćwiczeń gimnastycznych", z drugiej zaś uniemożliwić myszoskoczkowi ucieczkę.
Odżywianie
Myszoskoczki odżywiają się nasionami, zielonymi częściami roślin i bezkręgowcami. W czasie obfitości pożywienia robią zapasy. Aby myszoskoczek był zdrowy, okazały i wesoły, należy zapewnić mu właściwe, zróżnicowane i wysokowartościowe pożywienie. Podawana pasza powinna być zawsze świeża i pochodzić z pewnego źródła. Podstawę stanowi mieszanka ziaren zawierająca preparaty witaminowe, dostępna we wszystkich sklepach zoologicznych.
by Wikipedia
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz