Kuweta dla kota powinna być dość spora, choć zależy to także od rozmiarów naszego pupila. Uważa się, że „kocie WC” powinno mieć wymiary przynajmniej 45cm x 35cm (naturalnie małe kociaki mogą mieć trudności z dostaniem się do kuwety takich rozmiarów, więc powinniśmy im ułatwiać dostęp jakimiś schodkami) . Nie jest to normą, ale kotki powinny mieć sporo miejsca w kuwecie, w której czasem się także bawią. Jeśli nie zdecydowaliśmy jeszcze o lokalizacji kuwety w naszym domu, to wybierzmy miejsce gdzie kotek często przebywa i traktuje ten pokój jako swój cichy zakątek.

Z kolei o tym czy kuweta powinna być otwarta czy zamknięta z góry (zabudowana) musimy zadecydować sami. Jak wiemy koty lubią przesiadywać w pudełkach czy innych zamkniętych rzeczach, a co więcejobudowana kuweta oszczędzi nam ciągłego sprzątania wysypującego się żwirku. Z drugiej strony nieprzyjemny zapach odchodów naszego kota możemy być znacznie intensywniejszy niż w przypadku kuwety otwartej. W celu zniwelowania „zapachów” opiekunowie kota stosują zapachowe odmiany żwirków. Nie jest to polecane dla wrażliwego noska naszego pupila, a co więcej może go skutecznie zniechęcić do zbliżania się do kuwety.

Koty mają wrodzone zasypywanie swoich odchodów. Jest to ich instynkt, który pozwala im w miarę szybko nauczyć się korzystania z kuwety. Jeśli mały kociak nie ma możliwości obserwowania swojej mamy, w czasie wypróżniania oraz zakopywania to powinniśmy sami zadbać o edukację naszego pupila. Istnieje kilka sposobów na to, żeby kotek szybko pojął jak załatwiać się w miejscu do tego przeznaczonym.

1. Wsadzajmy małego kotka do kuwety kilka razy dziennie (najlepiej po przebudzeniu i kilka minut po posiłku), zwłaszcza w przypadku, gdy widzimy jak maluch przygotowuje się do załatwiania bądź nerwowo szuka miejsca by to zrobić.

2. Jeśli kot często załatwia swoje potrzeby w kątach mieszkania czy na podłodze to zbierzmy szmatką jego odchody i włóżmy do kuwety. Następnym razem zwierzę powinno podążyć za swoich zapachem wprost do kuwety.

3. Wstawiając kociaka do kuwety pogrzebmy palcem w żwirku, aby nasz pupil to zaobserwował, natomiast po jego wypróżnieniu nagródźmy go dużą dozą czułości.