Cukrzyca
Jest to jedna z częściej występujących chorób szczególnie u kotów. Przewlekle występująca jest spowodowana wadliwym działaniem insuliny lub jej brakiem. Nieleczona upośledza działanie wielu narządów wewnętrznych i w efekcie prowadzi do śmierci zwierzęcia. Ważne jest aby zwierzę szybko doprowadzić do lekarza weterynarii. Rozpoznana i leczona cukrzyca przez podawanie insuliny, ustalenie diety oraz odpowiednią aktywność fizyczną utrzyma kota w dobrej kondycji.
Przyczyny powstania cukrzycy
Glukoza to cukier prosty i podstawowy surowiec energetyczny dla organizmu. Pozyskiwana jest z węglowodanów podczas procesu trawienia pokarmu w jelicie, skąd dostarczana dalej do krwi. Glukoza rozprowadzana jest dalej do wszystkich narządów i tkanek, ale żeby mogła wniknąć do każdej z komórek organizmu potrzebny jest do tego specjalny hormon – insulina. Insulina jest wytwarzana przez komórki w trzustce, która oprócz hormonów wytwarza także enzymy trawienne.
Objawy
Charakterystyczne objawy to wzmożone pragnienie i sikanie, duży apetyt, nadwaga, często zmiany skórne, wysuszenie włosa, łupież, problemy ze słuchem lub wzrokiem, często niepokój i agresja spowodowana złym samopoczuciem, pojawiające się okresowo biegunki. Często cukrzycy towarzyszą inne choroby jak niewydolność nerek i wątroby. Jest to choroba przewlekła i nie wyleczalna. Jednak wykryta szybko, poddaje się leczeniu. Pierwsza czynność to wykonanie krzywej cukrowej w celu określenia docelowej dawki insuliny. Polega to na pobycie pacjenta w szpitalu jedną dobę i pomiarach co 1 godzinę poziomu glukozy we krwi. Po kalkulacji wyników możemy określić czy insulinę podajemy jeden czy dwa razy dziennie i w jakich dawkach. Bardzo ważna dla cukrzyka, człowieka jak i zwierzaka, oprócz systematycznego podawania insuliny i badania poziomu glukozy jest dieta, bilansowana przez lekarza. W celu szybkiego zdiagnozowania choroby zalecamy szybką wizytę u lekarza i konieczność wykonania badań zwierząt chorych. Również polecamy badania co najmniej 2x w roku zwierząt klinicznie zdrowych.
Zródło: http://blog.gkw.com.pl
Schorzenie wątroby u kotów
Aby je wykryć należy wykonać badanie krwi. Choroby wątroby często występują równolegle z chorobami nerek, dlatego należy określić poziom mocznika i kreatyniny we krwi. Innym niezbędnym badaniem jest wykonanie USG jamy brzusznej, określi to szczegółowo stan wątroby. Jeśli choroba wątroby będzie wykryta, weterynarz zaleci odpowiednie leki i dietę. Przy schorzeniach wątroby stosuje się leki, które działają osłaniająco oraz regenerująco. Konieczne będzie też oczyszczenie organizmu z toksyn, z którymi chora wątroba nie jest w stanie sobie poradzić. Jeśli zaistnieje uszkodzenie wątroby w wyniku zatrucia pomoc musi być udzielona szybko, wtedy jest szansa na powrót do zdrowia. Wątroba sama się zregeneruje się a jeśli dojdzie do marskości wątroby, szanse na wyleczenie są nikłe i można jedynie opóźnić postępowanie choroby stosując leki i właściwą dietę. Wirusowe choroby wątroby należy leczyć odpowiednio do istniejącego wirusa. Należy także wykonać testy na kocią białaczkę (FeLV) oraz na zakaźne zapalenie otrzewnej (FIV)
Objawy i leczenie
Słabsza krzepliwość krwi, powiększony brzuch, wodobrzusze, bóle przy dotykaniu brzucha (kot nie chce być głaskany i nie lubi być brany na ręce, biegunka, żółte białka oczu i błony śluzowe, ogólne osłabienie, senność, padaczka.
Jeśli zauważymy objawy, które nasuwają podejrzenie schorzenia wątroby, jak najszybciej udajmy się z kotem do lekarza. Wątroba to bardzo wrażliwy organ a do uszkodzeń oraz niewydolności może dojść w krótkim czasie.
Dieta wątrobowa
Dieta powinna przede wszystkim oszczędzać i wspomagać proces regeneracji. Przede wszystkim niskotłuszczowa, lekkostrawna oraz dobrze opracowana. Dostępne są specjalne karmy przeznaczone dla kotów z niewydolnością wątroby. Dietę ustala lekarz i ważne jest, aby karmy dla „wątrobowców” nie spożywały zdrowe zwierzęta.
Kłopoty trawienne
Częstą dolegliwością są zaparcia u kotów, spowodowane wiekiem (brak napięcia mięśniowego), długą sierścią połykaną w trakcie toalety (zatory z połykanego futra) ale może być wynikiem nieuleczalnego guza na jelicie. Czasami taką dolegliwość można leczyć samemu podając kotu do zjedzenia coś tłustego (ryby w oleju), jeśli jednak przeczyszczenie nie da rezultatu polecana jest wizyta u weterynarza. Jeśli biegunka u kota trwa więcej niż jeden dzień również wymagany jest kontakt z lekarzem.
Kłopoty z układem moczowym
To dolegliwość przychodząca z wiekiem, podobnie jak u ludzi koty mogą się poskarżyć na takie przypadłości. Do objawów sygnalizujących problem należy częste oddawanie moczu, częste picie ( może to być objaw nadczynności tarczycy lub cukrzycy u starszych kotów).
Pasożyty wewnętrzne
Złowione przez nasze kotki ofiary są głównym nosicielem wszelakich pasożytów żyjących w kocich kiszkach. Większość pasożytów to różnego asortymentu robaki. Najczęściej posiadają je koty dzikie żyjące swobodnie. Pasożyt Protozoan powoduje chorobe Kokcydiozę charakteryzującą się objawem bardzo cuchnącego stolca. Robaki zamieszkują głównie jelita – tam dostarczane jest im pożywienie. Jaja robaków są wydalane. Zarazić mogą się nawet kotki małe z mlekiem matki. Objawem jest osłabienie mimo dobrego apetytu. Kot jest słaby i apatyczny ponieważ poza sobą żywi jeszcze innych niechcianych gości. W przypadku małych kociąt leczenie może nastąpić dopiero po ukończeniu 3 miesiąca życia. Aby uniknąć zarobaczenia naszego kociaka należy regularnie odrobaczać u weterynarza lub na własną rękę. Środki na robaki zwierząt są dostępne bez recepty. Jeśli nie pomagają lepiej gdy weterynarz określi rodzaj pasożyta i poda odpowiednie środki na odpowiedniego robaka. Ważną rzeczą zapobiegawczą takim przypadkom jest dbanie o czystość w kuwecie.
Glista - Osiąga do 10 cm, jest biała i gruba. Często pobiera pasożyta od złowionej myszy. Kot apatyczny o dużym brzuchu i równie dużym apetycie powinien być poddany obserwacji i leczeniu.
Tęgoryjec - Ssie krew co może doprowadzić nawet do śmierci kota. Objawem jest bardzo duże osłabienie, biegunka, krew w kale, biegunka. Występuje w ciepłych i wilgotnych warunkach klimatycznych.
Włosogłówka i owsik - To mało dokuczliwy pasożyt choć zaniedbanie i swobodne rozmnażanie wywoła w końcu osłabienie, biegunkę i utratę zdrowia. W początkowej fazie nie widać żadnych objawów.
Tasiemiec - można go łatwo zaprosić do organizmu. Kot liżąc sierść połykać może jaja pcheł, wszy, lub zjadając mysz. Tasiemiec jest poczłonowany na drobne segmenty. Nie jest niebezpiecznym pasożytem natomiast zaniedbanie i nieleczenie może być groźne w skutkach.
Pasożyty w futrze
Pierwsze miejsce najwyższej popularności zajmuje pchła. Mieszka w futrze, żywi się krwią przegryzając skórę powodując rany, w które wprowadzają własną ślinę nie koniecznie czystą. Bywają koty z alergiczną reakcja na pchle wydzieliny. One też mogą wywołać zapalenie skóry. Jest wiele ogólnodostępnych środków przeciwpchelnych (obroże, pudry, płyny do wcierania w kark, do spożycia przeciwdziałający rozmnażaniu się pcheł).
UWAGA! Nie wolno przekraczać w podawaniu dawki preparatu, można spowodować nawet śmierć zwierzęcia.
Pchłę ciężko zauważyć w futrze, natomiast jej odchody owszem. To czarne drobinki między włosami w małych skupiskach. Pchły pozostawiają jeszcze larwy, jaja, poczwarki. Wszystkie one wypadają z futra i mieszkają z nami w dywanach, kocach i innych przedmiotach. Tak, że odkażeniu powinny ulec również nasze przedmioty domowe. Istnieją preparaty do walki z pchłami w domu.
Świerzb – Kilka gatunków roztoczy żyjących w futrze mogą spowodować bardzo uciążliwą i szpecącą chorobę – Świerzb. Objawy to łuszczenie skóry i łysienie plackowate. Lekarz powinien zdiagnozować rodzaj owej łuszczycy i przepisać odpowiednie środki.
Świerzbowiec uszny – Bardzo mały, nie uciążliwy lecz nie leczony spowoduje zapalenie ucha. Łatwo zdiagnozować świerzbowca w uchu. Jest ciemnobrązowa warstwa, niezwykle obca w środku ucha. Kot często wtedy się drapie potrząsa głową. Do leczenia używa się kropli. Żeby szybko pozbyć się intruza raczej kot nie wskazane jest się drapać.
Kleszcze - Kot złapie kleszcza na dworze i głównie można go znaleźć w okolicach uszu pyszczka, szyi. Intruz pije krewi rośnie mu z tego tytułu odwłok do 1 cm nawet.. Spomiędzy futra można zauważyć taki obco wiszący bąbel. Kleszcza wyjmujemy lecz najpierw przecieramy spirytusem. Można go wykręcić ręką lub pęsetą – z dużą dokładnością usunąć wszystkie części kleszcza ze skóry, pozostałości mogą wywołać infekcje. Kleszcza może zabić np. podawana substancja przeciwpchelna.
Wszy – Nie częsty wypadek spotkać wesz u kota ale niektóre wolne koty posiadają i takowe. Białe jaja przyklejone do sierści to objaw posiadania wszy! Środki owadobójcze wskazane przez lekarza skutecznie trują wszy. Kot który posiada takie zwierzątka zachowuje się niespokojnie, jest trochę apatyczny i przygnębiony. Wyleczony kot powinien przyjąć specjalną dietę, która ożywi kota.
Choroby skóry
Występują głównie na tle pasożytniczym. Koty bywają jedynie nosicielem. Przeważnie grzybice są kłopotliwe w leczeniu. Najczęstsze objawy to swędzenie, krosty, strupy. Inne przyczyny to alergie, zaburzenia infekcje bakteryjne, grzybice (łysiejące zmiany o przewlekłym i trudnym leczeniu), podłoże autoimmunologiczne (wytwarzanie przeciwciał przeciw własnym tkankom). Grzyby uwalniają toksyny wywołujące swędzenia i zapalenie skóry co powoduje obumieranie i łamliwość włosów. Miejscowe łysienie w kształcie placków z łuszczącą się skórą głównie na grzbiecie, uszach, głowie i przednich łapach. Grzybice nie wywołują innych objawów jak tylko zewnętrzne, kot dobrze je, ma apetyt sprawność fizyczną i samopoczucie. Leczenie polega głównie na trzymaniu ścisłej higieny a leczy się preparatami w płynie przeznaczonych do kąpieli i smarowania miejscowego. Najlepiej wyizolować kota tak by z innymi zwierzętami nie obcował. Wyrzucić posłania z których są zrobione legowiska (koce, kołderki, ręczniki). Pozbyć się przedmiotów którymi często się kot bawił. Używamy jednorazowych kuwet, misek na wodę i na pokarm. Wyczyścić mieszkanie. Jeśli stan będzie się poprawiał to znaczy że infekcja mija.
Egzema i zapalenie skóry – To choroby gdzie ustalenie przyczyny wystąpienia to połowa sukcesu. Kontaktowe zapalenie skóry uaktywnia się w kontakcie z alergenem, który najczęściej występuje w środkach chemicznych używanych do czyszczenia. Kot może ocierać się o przedmiot w domu, który uprzednio był myty uczulającymi go środkami. Może być to proszek do prania, w który prane są posłania dla kota. Objawy to łuszczące miejsca z wypryskami i wyciekami. Dotykanie, drapanie pogarsza jedynie sytuację. Nie można dopuścić żeby zwierze rozdrapywało podrażnienia jeśli jest to nie do uniknięcia należy założyć kotu kołnierz ochronny. Środki łagodzące swędzenie powinny przynieść ulgę. Alergen kontaktowy bywa również w jedzeniu. Uczulać może słońce, kłopot z tym będą miały białe lub częściowo białe koty. Zapalenie skóry będzie też skutkiem stresu lub zakażenia pasożytami. Odkrycie alergenu jest dość trudne, jeśli to możliwe powinno się przypomnieć co uległo w niedalekiej przeszłości zmianie w życiu kota. Czy to jest jedzenie, czy kontakt z chemicznymi środkami, czy śpi na nowym posłaniu. Eliminując pewne czynniki można zawęzić źle działające substancje. Zanim ustalimy czynniki, weterynarz może przepisać maść ze sterydami.
Przetłuszczanie skóry - To dolegliwość która nie przeszkadza i nie przysparza dyskomfortu lecz kocie nasze paskudnie wygląda. Uwidacznia się na ogonie przeważnie u nie kastrowanych kotów ale bywa tez u tych kastrowanych. Nadmierne przetłuszczanie się włosów może spowodować w konsekwencji problemy skórne. Koci trądzik (pojawia się wokół pyszczka i brody) to forma tej samej dolegliwości. Leczenie jest proste, przeważnie są to kąpiele w odpowiednich szamponach a jeśli te nie pomagają stosuje się antybiotyk.
Ropienie - Pojawia się na miejscu wcześniejszej rany. Będzie to opuchnięte miejsce z widocznym ropniem. Z tymi mniejszymi damy sobie sami rade w domu przemywając siarczanem magnezu (MgSO4 inaczej Gorzka sól, czyli siarczan magnezu jest jednym z uznanych preparatów stosowanych w tzw. zatruciu ciążowym. Doskonały w zagrożeniu i leczeniu rzucawki. Stosowany także profilaktycznie. Nie stwierdzono negatywnego wpływu na płód nawet przy długotrwałym stosowaniu. Jako antidotum stosuje się preparaty Ca).
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz