Grzybice

Dermatofitozy – Włosy w miejscach występowania zmian zwykle są połamane. Nadmiernego rogowacenie naskórka w mieszkach włosowych dochodzi do zaczopowania i powstania zaskórników. Dermatofitozy mogą być również przyczyną prosówkowego zapalenia skóry. Występuje również u kotów postaci guzowatej choroby – kerion. Może towarzyszyć również zapalenie zewnętrznego przewodu słuchowego. Najczęściej zmiany dotyczą głowy zwierzęcia, uszu i kończyn, mogą występować postacie uogólnione. Koty są jednym z głównych źródeł zakażenia dla człowieka. W leczeniu miejscowym polecana jest chlorcheksydyna, clotrimazol, mikonazol, tiabendazol, enilkonazol. Dostępne są również szczepionki przeciwgrzybicze.

Schorzenia wywołane drożdżakami - Drożdżaki stale są obecne na skórze i błonach śluzowych. Grzybice oatakują jamę ustną, przewód pokarmowy lub narządy. Występują u kotów z zaburzoną odpornością lub zachwianą równowagą flory błony śluzowej, spowodowanej braniem dużej ilości antybiotyków. Grzybica układu pokarmowego wywołuje przewlekłe biegunki, biały nalot na języku. Na skórze występuje zaczerwienienie, świąd, ropienie. W przypadku zagrzybienia ucha towarzyszy nie przyjemny zapach.

Go to top

Choroby oczu

Choroby oczu - to często zapowiedź nadejścia innej choroby np.: wirusowy nieżyt górnych dróg oddechowych, zakaźne zapalenie otrzewnej, wirusowy niedobór immunologiczny, toksoplazmoza oraz nadciśnienie tętnicze krwi.

Choroby powiek

Powieki pełnią ważną rolę: chronią gałkę oczną przed urazami, a także oczyszczają ją z drobnych zanieczyszczeń i rozprowadzają łzy. Zagraża im wiele czynników: wady wrodzone, urazy, infekcje, nowotwory, świerzbowce i grzyby chorobotwórcze. W każdym wypadku pomocy może udzielić jedynie lekarz.
Leczenie na własną rękę może przynieść więcej szkody niż pożytku. W wypadku skaleczenia w ciągu kilku godzin z małej ranki może wytworzyć się poważny stan zapalny.
Zwierzę samo pogarsza sytuację trąc łapką wrażliwe miejsce. Często trzeba mu założyć kołnierz, żeby dać powiece szansę na zagojenie się.

Skaleczenie powieki niesie za sobą jeszcze jedno niebezpieczeństwo – w przypadku wytworzenia się blizny może zdarzyć się i tak, że powieka zostanie „podciągnięta” i kot nie będzie mógł jej do końca zamknąć. Co grozi przesuszaniem gałki ocznej i nawet utratą wzroku, a co najmniej – silnym dyskomfortem dla kota.
Dlatego każde skaleczenie należy pokazać dobremu lekarzowi, który oceni co należy z tym zrobić.

Zdarza się czasem że powieki nie są zbudowane prawidłowo – mogą np. podwijać się do środka drażniąc gałkę oczną sierścią, lub być wywinięte na zewnątrz. W pierwszym wypadku objawami są ciągłe podrażnienia oka, zaczerwienienia, stan zapalny i ból oka.
Jedynym leczeniem jakie może być zastosowane jest prosty zabieg chirurgiczny. W przypadku wywinięcia powieki często nie ma żadnych objawów, ale zdarza się że jednak jest to przyczyną stanów zapalnych i dyskomfortu kota.
W takim wypadku też wykonuje się prosty zabieg chirurgiczny. Zwykle w obu przypadkach zupełnie rozwiązuje on problem.

Choroby spojówek

Zapalenie spojówek jest dolegliwością dosyć często dotykającą koty. Najczęściej objawia się wyciekiem z oczu, świądem, opuchnięciem i zaczerwienieniem śluzówek.
Kot może też mrużyć oczy gdyż światło go drażni i sprawia ból. Jeśli wydzielina jest mętna, to oznacza że nastąpiła infekcja bakteryjna i powinno się zastosować leczenie antybiotykami w postaci maści lub kropli do oczu.
Należy stosować je przez 5-6 dni ale nie dłużej niż 8. Po tym czasie lek należy wyrzucić gdyż rozwijają się w nim bakterie i używanie go jest niebezpieczne. Podobnie – nigdy nie należy używać leku otwartego kiedyś tam – nawet gdy data ważności jeszcze nie minęła. Po 8 dniach od otwarcia – lek nie nadaje się do użytku.
Innymi przyczynami powstania tej choroby są: wirusy, grzyby chorobotwórcze, alergie i podrażnienia przez np. kurz lub dym papierosowy, a także ciała obce i skaleczenia.
Doskonałym sposobem polepszenia stanu kota w przypadku zakażenia wirusami i grzybami jest podwyższenie odporności przez podawanie odpowiednich preparatów, tzw. immunostymulatorów.
Jeśli przyczyną jest alergia lub podrażnienie to po wyeliminowaniu czynnika szkodliwego następuje szybka poprawa.
Wydzielinę wypływającą z oczu możemy usuwać za pomocą gazy nasączonej mocno rozcieńczonym naparem z rumianku – ale bez dotykania samego oka. Zapalenie spojówek może być pierwszym objawem zakaźnego kataru kotów lub bardzo groźnych chorób np. FeLV lub FIV (szczególnie gdy źle się leczy lub nawraca), dlatego nie należy długo zwlekać z wizytą u lekarza weterynarii, szczególnie jeśli infekcja dotyczy obu oczu.
Na dodatek zbyt długo utrzymująca się infekcja może doprowadzić do powstania owrzodzeń na rogówce, co może być przyczyną nawet utraty gałki ocznej. Zdarza się też że problem jest wywołany np. wbitym głęboko ciałem obcym, niewidocznym dla nas a bardzo drażniącym. Dlatego nigdy nie należy lekceważyć zmian zapalnych w oku i zawsze należy pokazać kota lekarzowi.

Choroby narządu łzowego

U wielu perskich kotów można zaobserwować obfity wypływ łez i pozostawiony przez nie brunatny ślad biegnący od kącika oka. Przyczyną jest dziwaczna ambicja hodowców do tworzenia kotów o coraz krótszych pyszczkach.
Ceną jest skracanie i tak zbyt krótkiego przewodu nosowo-łzowego. Uniemożliwia to prawidłowy odpływ łez, które przelewają się przez dolną powiekę i spływają po pyszczku pozostawiając charakterystyczny ślad. Jeśli przewód nosowo-łzowy zostanie tylko lekko przytkany przez np. stan zapalny, to poprawę może przynieść jego przepłukanie wykonane pod narkozą. W przypadku zupełnej niedrożności jedyną metodą pomocy jest przebicie się przez przeszkodę za pomocą specjalnej sondy.
Często ten nieprzyjemny zabieg musi być kilkakrotnie powtarzany. Posmarowanie bruzdy łzowej wazeliną zapobiegnie przebarwianiu sierści i powstawaniu stanów zapalnych.
W niektórych przypadkach żadne leczenie nie pomaga, wtedy musimy pogodzić się z przypadłością naszego pupila i pomagać mu poprzez delikatne przemywanie oka np. okulistyczną solą fizjologiczną, usuwanie wydzieliny i pilnowanie żeby nie dochodziło do nadkażeń.

Czasem takie łzawienie wywołane jest przez jakąś infekcję, np. paciorkowcem lub gronkowcem. Dlatego – jeśli wydzielina ma jakiś nieprzyjemny zapach oraz jest mętna – należy bezwarunkowo wykonać wymaz.

Wypadanie trzeciej powieki

Trzecia powieka (migotka) jest częścią spojówki. Leży w wewnętrznym kąciku oka i rozciąga się pionowo od górnej do dolnej powieki. Zbudowana jest z tkanki chrzęstnej pokrytej błoną śluzową. Zazwyczaj jej prawie nie widać, w przypadku choroby może przesłonić całe oko.
Choć wypadnięcie jej może być wywołane infekcją, to jednak najczęściej powodem są choroby ogólnoustrojowe np. choroby zakaźne, silne osłabienie organizmu, zaawansowana robaczyca i zaburzenia nerwowe. Jedynie doświadczony lekarz po dokładnym zbadaniu zwierzęcia może wydać prawidłową diagnozę i zastosować odpowiednie leczenie.
Nigdy nie należy tego objawu lekceważyć.

Jaskra

Choroba ta wywoływana jest przez podwyższone ciśnienie wewnątrz gałki ocznej.
Nie leczona jaskra w ciągu kilku godzin od wystąpienia pierwszych objawów doprowadza do nieodwracalnej ślepoty dlatego chory kot wymaga natychmiastowej pomocy lekarskiej. Ucisk płynów na nerw wzrokowy powoduje silne cierpienie zwierzęcia. Oko jest zaczerwienione a gałka oczna napięta.
Źrenica może być bardzo rozszerzona i nie reagująca na światło. Jeśli zauważymy u kota objawy wskazujące na ból połączone ze zmianą wyglądu oka, natychmiast skontaktujmy się z lekarzem. Jedynym ratunkiem jest podanie specjalistycznych kropli obniżających ciśnienie wewnątrzgałkowe. Nie leczona jaskra prowadzi do utraty jednego lub obu oczu.

Zaćma (katarakta)

Charakterystycznym objawom tej choroby jest postępujące zmętnienie soczewki. W zależności od zaawansowania powoduje większe lub mniejsze upośledzenie wzroku. Są trzy główne przyczyny powstawania zaćmy:

– starość
– cukrzyca
– urazy oka

O ile w przypadku zaćmy starczej zmiany następują powoli i stopniowo, o tyle np. przy cukrzycy jest to proces o wiele szybszy. Jedynie leczenie chirurgiczne może pomóc kotu odzyskać dobry wzrok, jednak jest stosowane rzadko ze względu na trudność wykonania – niewiele klinik ma specjalistów i sprzęt potrzebny do operacji na kocim oku. Jesli mętnieje soczewka tylko jednego oka – trzeba kontrolować stale drugie – gdyż choroba ta ma skłonność do przenoszenia się na sąsiednie oko.

Koci katar

Ta wirusowa choroba często atakuje najpierw oczy. Pierwszymi objawami zazwyczaj jest obfite łzawienie i mrużenie oczu w świetle (wrażliwość na światło).
Wkrótce później wdają się zwykle powikłania – wydzielina robi się mętna, oczy zapuchnięte, choroba może zaatakować drogi oddechowe i jamę ustną kota.
Przy zauważeniu jakichkolwiek niepokojących objawów dotyczących oczu – należy jak najszybciej zasięgnąć porady lekarza, każda chwila jest ważna. Wirus powodujący tą chorobę (a raczej jeden z kilku, tzw. herpes wirus) ma niezwykłe zdolności do uszkadzania oka – wiele kotów przypłaciło przechorowanie i niewłaściwe leczenie kataru kociego utratą wzroku.

Go to top

Inne choroby

Chlamydofiloza kotów – u kotów powoduje rozpulchnienie i zapalenie spojówek.

Mykoplazmoza hemotropowa kotów – (dawniej hemobartoneloza) – zakaźna niedokrwistość kotów. Choroba ta ujawnia się w przypadku znaczącego obniżenia się odporności.

Gruźlica i inne zakażenia mykobakteriami - jest to choroba zakaźna ludzi i zwierząt, wywoływana przez prątki gruźlicy.

Zapalenia dziąseł i jamy ustnej - najczęstsze przyczyny tej choroby to: zakażenia grzybicze, kamień nazębny, obecność wirusów i bakterii zakażających, choroby wątroby i nerek, cukrzyca, nieprawidłowości immunologiczne. Objawem jest obecność kamienia na zębach, zaczerwienienie dziąseł, zmienny apetyt wręcz jego brak, problemy z gryzieniem, problemy z przełykaniem, zły zapach z pyska, ślinienie się, matowa sierść, kichanie i śluz z nosa, owrzodzenia na języku i podniebieniu, chudnięcie.

 Choroby układu krążenia – koty narażone na stres mogą chorować na nerwice lub choroby mięśnia sercowego. To rzadki przypadek lecz spotykany. Objawem nerwicy może być zaburzenia w oddechu, ospałość, brak apetytu, zaburzenia rytmu serca, szmery w sercu, niedowłady lub porażenie kończyn. Pomagają podawane leki wspomagające pracę układu krążenia, sterydy, środki rozkurczające naczynia krwionośne. Inne objawy choroby układu krążenia to: ospałość, kaszel, szybkie męczenie się, opuchlizny, wolniejszy wzrost.

Choroby układu moczowego – objawy to zmiana ilości oddawanego moczu, zmiana zabarwienia, problem z oddawaniem moczu, pojawianie się krwi, biegunka, chudnięcie, ospałość, infekcja dziąseł lub jamy ustnej.

Choroby układu oddechowego – częste objawy to ciężki i szybki oddech, świszczący, chrapanie, sapanie, zaczerwienienie skóry nosa, ropny wyciek z nosa. Choroby to: zapalenie krtani lub oskrzeli, zapalenie płuc, astma, ropniak opłucnej.

Choroby układu pokarmowego – objawem dominującym to najczęściej wymioty. Niektóre z chorób to: Nieżytowe zapalenie żołądka (może być spowodowane gromadzeniem się sierści)

Wrzody żołądka – występują przy chorobach nerek, spowodowane również stresem, złym żywieniem

Biegunka u kota - biegunka u kota Jest niebezpieczna szczególnie u małych kotów. Brak reakcji z naszej strony może skutkować utratą kondycji a nawet życia. Towarzyszące odwodnienie zaburza równowagę elektrolitową, co prowadzi do wycieńczenia organizmu. Biegunki podrażniają jelita. Kot, który cierpi na biegunkę powinien zostać jak najszybciej zawieziony do lekarza weterynarii.

Przyczyny biegunki

Czasami przyczyną może być poważna choroba, a czasami tylko zła dieta. Poniżej wypisana jest lista prawdopodobnych przyczyn biegunki. Pamiętaj, że najlepiej określi to lekarz weterynarii po zbadaniu kota. Są to: złe pożywienie, zmiana diety, przeterminowane lub zepsute jedzenie, zatrucie, picie mleka, pasożyty (tasiemce, glisty), środek odrobaczający (towarzyszy powstawanie toksyn powstałych w wyniku ich rozkładu), infekcja bakteryjna przewodu pokarmowego, chora trzustka, choroby wirusowe, alergia pokarmowa, stres i silne zdenerwowanie, podawane antybiotyki, nowotwory, zapalenie jelit, podrażnienia błon śluzowych układu pokarmowego

 Salmonella – bakteria powodująca u kotów i ludzi biegunkę i niestrawności.

Jak reagować przy biegunce?

Postępować zgodnie ze wskazówkami lekarza weterynarii. Jeśli przyczyną jest choroba wirusowa, należy ją leczyć. Może być zlecone badanie kału na obecność lamblii, kokcydii, bakterii, w przypadku podejrzenia chorej trzustki badania na obecność trypsyny. Jeśli biegunka jest związana ze złą dietą lub alergią pokarmową, zalecana będzie zmiana diety. Sucha karma może drażnić błony śluzowe przewodu pokarmowego, dlatego dieta powinna zawierać gotowane, chude mięso drobiowe. Mięso zmiksować z ryżem, można dodać marchewkę. Ryż ma właściwości chłonące, więc jest wskazany przy biegunce. Można też podawać specjalną mokrą karmę dla kotów z zaburzeniami żołądkowo – jelitowymi.

Bezwzględnie nie należy dawać mleka, wyłącznie wodę. Mleko spotęguje dolegliwość, ponieważ laktoza w mleku powoduje uczulenie i jest źle tolerowana przez koci układ trawienny.

Lekarz może zalecić węgiel lub jakiegoś lek wstrzymującego biegunkę. Przy odwodnieniu lub braku apetytu, można zastosować nawadnianie i odżywianie za pomocą kroplówki.

Zaparcie u kota - Problem z oddawaniem kału to częsty przypadek w pracy klinicznej lekarza weterynarii. Jest wiele przyczyn tej choroby jedna z nich to skłonność dziedziczna do zaparć czyli źle wykształcona mięśniówka jelita grubego, niewłaściwa dieta szczególnie u kotów wychodzących, oraz deformacje kości miedniczych po urazach. W niektórych przypadkach lekarz może podjąć decyzję o operacji. Zachowawczo stosuje się zastrzyki, lewatywy, leki stymulujące perystaltykę jelit.

Jak zapobiec zaparciom

Kot może jeść tylko diety specjalistyczne, o dużej zawartości włóknika, dostawać laktulozę, oraz musi stać się kotem domowym jeśli wychodzi na zewnątrz. Nie może dożywiać się na dworze.

Niedrożność jelit - (zwężenie jelit, kot nie chce spożywać pożywienia i wymiotuje żółtym śluzem pochodzącym z pustego żołądka)

Zapalenie zatok około odbytowych u kota - to gruczoły w okolicy odbytu, w końcowym odcinku jelita grubego. W zatokach tworzy się wydzielina o bardzo nieprzyjemnym zapachu. Wydalana jest w postaci kropel podczas wypróżniania się kota. Spełnia ważną rolę w węchowej komunikacji zwierząt. Kot w stanie silnego stresu lub lęku samoistnie opróżnia zatoki. Ujście zatok jednak może ulegnie zaczopowaniu. Niedrożności powoduje powstanie stanu zapalnego. Do najczęstszych przyczyn należą m.in. schorzenia jelit, zaparcia, długotrwała biegunka, zbyt miękki kał.

Objawy i leczenie

Silny świąd w okolicy odbytu, Intensywne lizanie lub gryzienie przez kota okolic odbytu, możliwe rozprzestrzenianie się świądu na inne części ciała, drapanie, lizanie i gryzienie przez kota nasady ogona i tylnych kończyn, faliste ruchy mięśni wzdłuż kręgosłupa, gwałtowne ruchy ogona, obrzęki okolic odbytu, w zaawansowanym stadium ropnie w okolicy odbytu (mogą one pękać, wtedy wypływa z nich krwawo-ropna wydzielina o intensywnym, nieprzyjemnym zapachu)

Leczenie to oczyszczanie zatok okołoodbytowych i usuwanie wydzieliny. Przepłukuje się zatoki środkiem antybakteryjnym. Jeśli jest stan zapalny, konieczne jest podanie kotu antybiotyku. Nie zalecane jest oczyszczania zatok okołoodbytowych ciągle, pobudza to gruczoły do wydzielania większej ilości wydzieliny, co prowadzi do powrotu zaczopowania zatok. Nadprodukcja wydzieliny często zdarza się u niewykastrowanych kocurów, a ponieważ jest to zazwyczaj nieprzyjemne dla ludzi warto poddać zwierzę zabiegowi kastracji, co powinno zlikwidować problem.

Zobacz też: Na co sczepić kota