"Brytyjczyki" są jedną z najbardziej popularnych ras. Wyróżniają się charakterystycznym misiowatym wyglądem, wyjątkowo bogatym wachlarzem kolorystycznym oraz stoickim spokojem. Są inteligentnymi, niezależnymi i eleganckimi kotami "z charakterem”.
Pochodzenie:
Legenda głosi, że przodkowie rasy przybyli na Wyspy Brytyjskie wraz z legionami rzymskimi, które wykorzystywały ich do walki ze szczurami. Udokumentowane dane wskazują jednak na to, że koty brytyjskie trafiły do Europy z Egiptu, gdzie ceniono je ze względu na umiejętności łowieckie.
Jako kot wystawowy "brytyjczyk" zaistniał w 1871 roku, kiedy to Harrison Weier, wielki miłośnik rasy, organizował wystawę w londyńskim Crystal Palace.
Wraz z początkiem XX w. nastąpił rozwój hodowli kotów brytyjskich w ich ojczyźnie. Początkowo krzyżowano je z azjatyckimi kotami krótkowłosymi, ale szybko zauważono, że lepsze rezultaty daje domieszka krwi angorskiej, a najlepsze - persa.
Duży wpływ na losy tych kotów miały wydarzenia historyczne. Podczas II wojny światowej wyginęła większość przedstawicieli rasy. Nieliczne ocalałe koty brytyjskie krzyżowano z innymi rasami, np. persami, kotami karkuzkimi i rosyjskimi niebieskimi. W wyniku tych zabiegów wzmocniono populację oraz udoskonalono cechy rasy, m. in. poprawiono kolor niebieskiej odmiany oraz strukturę sierści.
Koty brytyjskie uznano za rasę dopiero w 1929 roku. W Polsce ich hodowla rozpoczęła się w 1992 roku.
Wygląd:
"Brytyjczyki" są kotami dużymi - ich waga mieści się w przedziale 4-9 kg. Mają muskularną, zwartą budowę ciała i silną klatkę piersiową. Ich duża, okrągła, osadzona na krótkiej szyi głowa oraz masywne i raczej krótkie kończyny, potęgują wrażenie przysadzistości a nawet otyłości tych kotów. Oczy są duże, okrągłe i szeroko rozstawione, a uszy krótkie i szersze u nasady. Gruby ogon ma zaokrąglony koniec. Cechą charakterystyczną rasy jest gęste, krótkie i jednocześnie puszyste futro. Ubarwienie może być różnorodne - zarówno pręgowane, dwubarwne, jak i najczęściej występujące - jednolite, mogące mieć wiele odcieni, np. niebieski, czarny, rudy, biały czy kremowy.
Charakter:
Koty brytyjskie słyną z cierpliwości i spokoju graniczącego z flegmatycznością. Są inteligentne, pogodne, towarzyskie, ale nienarzucające się. Potrzebują bliskości człowieka i lubią być głaskane, ale same decydują o czasie i miejscu. Nie przepadają też za noszeniem na rękach. Cenią sobie intymność, niezależność, spokój i ciszę. Przedstawiciele tej rasy szybko przywiązują się do domowników i łatwo odnajdują się w nowym otoczeniu. Zazwyczaj wybierają sobie jedną osobę, którą obdarzają szczególnym uczuciem. Mają nieagresywne, niekonfliktowe i ciche usposobienie. Doskonale sprawdzają się w domach, w których mieszkają dzieci i inne zwierzęta. Nie wykazują zainteresowania wychodzeniem na zewnątrz, a nawet wskakiwaniem na wysokie półki. Zdecydowanie są "przyziemnymi domatorami".
Utrzymanie:
Koty brytyjskie nie potrzebują specjalnych zabiegów pielęgnacyjnych. Ich futerko wymaga regularnego czesania tylko w okresie linienia. Mają opinię bardzo czystych i szybko uczących się korzystania z kuwety. Zazwyczaj żyją długo i cieszą się dobrym zdrowiem.
Ciekawostki:
Rasa kota brytyjskiego jest jedną z najbardziej lubianych w całej Europie, a najwięcej jej hodowców zamieszkuje nie Wielką Brytanię, a Niemcy! "Brytyjczyki" są również bardzo popularne w Rosji.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz